Bijna alles wat er over pornofilms wordt verteld, komt uit het eindproduct. Dat is logisch en toch misleidend, want een film laat twintig minuten van twaalf uur werk zien, en de weggesneden elf uur en veertig minuten zijn juist het deel dat voor jou van belang is. De volgende zeven aannames komen we regelmatig tegen in sollicitatiegesprekken. Elke aanname wordt hier naast de praktijk gezet, met wat aantoonbaar is en met wat open blijft. Waar het antwoord ongemakkelijk is, staat het er toch.
Mythe 1: „Op de set is iedereen voortdurend opgewonden”
Een draaidag is werk, en werk voelt als werk. Tussen de takes door wordt het licht aangepast, het geluid gecontroleerd, van perspectief gewisseld en de aansluiting gecontroleerd. Er wordt gepraat, gedronken en op de telefoon gekeken. De basissfeer op een goed functionerende set is geconcentreerd en vriendelijk, niet geladen.
Dat heeft een belangrijke consequentie voor jou: er wordt geen voortdurende opwinding van je verwacht. Er wordt verwacht dat je aanwijzingen uitvoert, posities aanhoudt en afspraken nakomt. Lichamelijke reacties komen en gaan, dat is bekend, en een ervaren team houdt daar rekening mee.
Waar de mythe vandaan komt, is geen geheim. De uiteindelijke video laat precies de minuten zien waarin er iets gebeurt en knipt de uren weg waarin kabels worden gelegd en diafragma’s worden aangepast. Wie vanuit het resultaat conclusies trekt over het werkproces, krijgt onvermijdelijk een verkeerd beeld.
Mythe 2: „Alles wordt in één keer opgenomen”
Er wordt in korte delen opgenomen. Dezelfde handeling ontstaat in meerdere takes, vanuit verschillende hoeken, met positiewisselingen die het beeld dienen en niet het gevoel. Tussendoor wordt de belichting aangepast omdat een schaduw verkeerd valt, of wordt er opnieuw begonnen omdat er een geluid van buitenaf op de geluidsband terechtkwam.
Daar komt bij dat er niet wordt opgenomen in de volgorde waarin de scène later te zien is. Wat in de uiteindelijke video direct na elkaar komt, kan op de set uren uit elkaar liggen, omdat alles samen wordt opgenomen waarvoor dezelfde lichtopstelling nodig is.
Voor de betrokkenen betekent dat: er wordt gestopt en opnieuw begonnen, vaak midden in een beweging. Dat is het punt waarop beginners het meest verrast zijn, omdat het eindresultaat niets van deze onderbrekingen laat zien. Wat dit voor je vak betekent, staat in ons artikel over het werk rond casting en de draaidag.
Mythe 3: „Wie eenmaal opneemt, ligt voor altijd vast”
Hier luidt het eerlijke antwoord: gedeeltelijk juist, maar toch verkeerd begrepen. Juist is dat gepubliceerd materiaal blijft bestaan. Wat online stond, kan gekopieerd zijn, en een verwijdering bij de contractpartner verwijdert geen kopieën van anderen. Wie het anders voorstelt, belooft iets wat hij niet kan waarmaken.
Fout is de conclusie die velen daaruit trekken. Het werk zelf is geen eenrichtingsstraat. Mensen nemen twee jaar op en daarna niet meer, werken daarnaast verder of stappen er helemaal uit. Wat je kunt beïnvloeden, is de omvang van de gebruiksrechten die je verleent: periode, gebied en kanalen. Deze beslissing valt vóór de eerste opname en niet erna, en ze is belangrijker dan de vraag of je überhaupt opneemt.
Mythe 4: „Je moet overal aan meedoen”
Nee. De ja-nee-misschienlijst maakt deel uit van het contract, het is geen beleefde intentieverklaring. Wat daarin is uitgesloten, wordt niet gevraagd, ook niet tegen een toeslag en ook niet met het argument dat alle anderen het zouden doen.
Daar komt het recht bij om op elk moment te stoppen, ook bij iets waarmee je vooraf hebt ingestemd. Toestemming is niet iets wat je ’s ochtends eenmalig geeft en wat dan de hele dag geldt. Voor het begin van de opname wordt vastgelegd wie je contactpersoon is en welk woord de opname onmiddellijk stopt. Een nee heeft geen gevolgen voor de afgesproken gage. Hoe deze regels bij ons zijn georganiseerd, staat onder Veiligheid op de filmset.
De mythe blijft bestaan omdat ze vanuit de verkeerde kant wordt bekeken. Men stelt zich voor dat er op de set een druk ontstaat waaraan je bent overgeleverd. In werkelijkheid werkt het andersom: een productie plant met wat is toegezegd, omdat al het andere tijd en geld kost. Jouw lijst is voor de planning net zo nuttig als voor jou.
Mythe 5: „In de branche zijn er geen regels”
Er zijn eerder meer regels dan in veel andere sectoren, alleen zijn ze naar buiten toe onzichtbaar. Drie voorbeelden die elke draaidag betreffen.
- Condoomverplichting. Bij vaginale en anale seks geldt die zonder uitzondering en onafhankelijk van het feit of alle betrokkenen actuele tests kunnen overleggen.
- Testverplichting. Er moet een STI-panel worden aangetoond dat op de draaidag niet ouder is dan 14 tot 30 dagen. De productie draagt de kosten.
- Documentatieverplichting. Zonder gedocumenteerd leeftijdsbewijs via identiteitskaart of paspoort mag er niets worden gepubliceerd. Daarom wordt op de set het identiteitsbewijs gecontroleerd en gekopieerd, en daarom volstaat een rijbewijs niet.
Waar deze regels ontbreken, is dat geen teken van vrijheid, maar van onprofessionaliteit. Een productie die ze omzeilt, brengt tegelijkertijd haar eigen exploiteerbaarheid en jouw veiligheid in gevaar.
Mythe 6: „Iedereen gebruikt drugs”
Op serieuze sets niet. De reden is minder moraliteit dan rechtsgeldigheid: toestemming die onder invloed van alcohol of drugs wordt gegeven, is niet rechtsgeldig te onderbouwen, en daarmee ontbreekt de basis waarop er mag worden opgenomen. Producties die planbaar willen werken, hebben daar geen belang bij.
Wat daaruit voor jou volgt, is belangrijker dan de rechtzetting. Een set waarop alcohol of middelen rondgaan, is een waarschuwingssignaal, ongeacht hoe ontspannen de sfeer lijkt. Meestal ontbreekt daar ook iets anders: duidelijke afspraken, documenten, pauzes en contactpersonen. In deze situatie geldt: stop, vertrek en meld het. Betrouwbare cijfers over het gebruik van middelen in de Duitse branche zijn er niet, en wij verzinnen er geen.
Mythe 7: „Een draaidag levert veel geld op voor weinig moeite”
De dagtarieven zijn behoorlijk. Een videoproductie ligt tussen 400 en 1.200 euro per draaidag, een fotoproductie tussen 250 en 600 euro, een eventbegeleiding zonder seksuele handelingen tussen 200 en 500 euro. Dat is het deel dat klopt.
Het andere deel: een draaidag betekent met reistijd, voorbereiding, wachttijd en afhandeling vaak tien tot twaalf uur. Daar gaan reiskosten, voorbereiding en tests nog vanaf, en als zelfstandige activiteit moet de winst worden belast. Uitbetaling gebeurt binnen 14 dagen per overschrijving, niet op de set.
Maar vooral is het werkaanbod onregelmatig. Wie nieuw is, draait in de eerste maanden zelden vaak, en een dagtarief vermenigvuldigd met een gewenst aantal draaidagen vormt geen jaarinkomen. Hoe de berekening er realistisch uitziet, hebben we opgeschreven in Wat verdient een actrice.
Let op: dit artikel geeft algemene informatie en vervangt geen juridisch, fiscaal of medisch advies.
Vragen daarover?
Schreib uns, oder sieh dir an, wie eine Zusammenarbeit abläuft.