Pornografi çekimleri hakkında yedi mit: Gerçeklik kontrolü

Pornografi çekimleri hakkında anlatılan hemen her şey tamamlanmış üründen kaynaklanır. Bu anlaşılır bir durumdur ama yine de yanıltıcıdır; çünkü bir film, on iki saatlik çalışmanın yirmi dakikasını gösterir ve kesilen on bir saat kırk dakika, senin için önemli olan kısımdır. Aşağıdaki yedi varsayımla başvuru görüşmelerinde düzenli olarak karşılaşıyoruz. Her biri burada, kanıtlanabilenler ve açıkta kalanlarla birlikte uygulamayla karşılaştırılıyor. Yanıtın rahatsız edici olduğu yerde bile olduğu gibi yazılıyor.

Mit 1: “Sette herkes sürekli uyarılmıştır”

Bir çekim günü iştir ve iş de iş gibi hissettirir. Çekimler arasında ışık yeniden ayarlanır, ses kontrol edilir, açı değiştirilir ve devamlılık denetlenir. Konuşulur, bir şeyler içilir, telefona bakılır. İşleyen bir sette temel hava yoğun ve dostçadır, cinsel açıdan gerilimli değildir.

Bu, senin için önemli bir sonuç doğurur: Senden sürekli uyarılmış olman beklenmez. Beklenen, talimatları uygulaman, pozisyonları koruman ve yapılan anlaşmalara uymandır. Bedensel tepkiler gelir ve geçer; bu bilinen bir durumdur ve deneyimli bir ekip bunu hesaba katar.

Bu mitin nereden geldiği sır değil. Tamamlanmış video tam olarak bir şeylerin gerçekleştiği dakikaları gösterir; kabloların döşendiği ve diyaframların ayarlandığı saatleri ise keser. Sonuçtan çalışma sürecine ilişkin çıkarım yapan kişi kaçınılmaz olarak yanlış bir tabloya ulaşır.

Mit 2: “Her şey tek seferde çekilir”

Çekimler kısa bölümler hâlinde yapılır. Aynı eylem, farklı açılardan ve görüntüye hizmet eden, hislere değil konumlara dayalı değişikliklerle birden fazla Take’te oluşturulur. Aralarda, gölge yanlış düştüğü için ışık düzeltilir ya da dışarıdan gelen bir ses ses kaydına girdiği için yeniden başlanır.

Buna ek olarak çekimler, sahnenin daha sonra görüleceği sırayla yapılmaz. Tamamlanmış videoda art arda gelen şeyler sette saatler arayla çekilmiş olabilir; çünkü aynı ışık düzenini gerektiren bölümler birlikte çekilir.

Katılanlar açısından bunun anlamı şudur: Çekim durdurulur ve çoğu zaman bir hareketin ortasında yeniden başlatılır. Yeni başlayanları en çok şaşırtan nokta budur; çünkü tamamlanmış sonuç bu kesintilerin hiçbirini göstermez. Bunun zanaatın açısından ne anlama geldiği, cast ve çekim günü süreci hakkındaki yazımızda açıklanıyor.

Mit 3: “Bir kez çekim yapan kişi sonsuza dek etiketlenir”

Buradaki dürüst yanıt şudur: Kısmen doğru, ama yine de yanlış anlaşılıyor. Doğru olan, yayımlanmış materyalin varlığını sürdürmesidir. İnternette yer alan bir şey kopyalanmış olabilir ve sözleşme yaptığın tarafın silme işlemi yabancı kopyalara ulaşmaz. Bunu farklı şekilde anlatan kişi yerine getiremeyeceği bir söz veriyordur.

Birçok kişinin bundan çıkardığı sonuç ise yanlıştır. İşin kendisi tek yönlü bir yol değildir. İnsanlar iki yıl çekim yapıp sonra bırakır, yan iş olarak devam eder ya da tamamen başka bir alana geçer. Etkileyebileceğin şey, verdiğin kullanım haklarının kapsamıdır: süre, bölge, kanallar. Bu karar ilk çekimden önce verilir, sonrasında değil; ayrıca çekim yapıp yapmaman sorusundan daha önemlidir.

Mit 4: “Her şeye katılmak zorundasın”

Hayır. Evet-Hayır-Belki listesi, kibar bir niyet beyanı değil, sözleşmenin bir parçasıdır. Orada hariç tutulan hiçbir şey senden istenmez; ek ücret karşılığında da, herkesin bunu yaptığı ileri sürülerek de.

Buna ek olarak, önceden onay verdiğin bir şey söz konusu olsa bile istediğin zaman durdurma hakkın vardır. Rıza, sabah bir kez verilip bütün gün geçerli olan bir şey değildir. Çekim başlamadan önce senin iletişim kişisinin kim olduğu ve çekimi derhâl durduracak kelimenin ne olduğu belirlenir. Hayır demenin kararlaştırılan ücret üzerinde hiçbir sonucu yoktur. Bu kuralların bizde nasıl düzenlendiği film setinde güvenlik başlığı altında açıklanıyor.

Bu mit, meseleye yanlış taraftan bakıldığı için varlığını sürdürüyor. Sette, karşı koyamayacağın bir beklenti baskısının oluştuğu düşünülüyor. Oysa gerçekte bunun tersi geçerlidir: Bir yapım, verilen taahhütlere göre plan yapar; çünkü bunun dışındaki her şey zaman ve para kaybettirir. Listen, planlama açısından da senin için olduğu kadar kullanışlıdır.

Mit 5: “Sektörde hiçbir kural yok”

Aslında birçok başka alana kıyasla daha fazla kural vardır; yalnızca bunlar dışarıdan görünmez. Her çekim gününü ilgilendiren üç örnek:

• Kondom zorunluluğu. Vajinal ve anal cinsel ilişkide, katılan herkes güncel test sonuçlarını sunsa bile istisnasız olarak geçerlidir.
• Test zorunluluğu. Çekim gününde 14 ila 30 günden eski olmayan bir STI paneliyle kanıt sunulur. Masrafları yapım karşılar.
• Belgelendirme zorunluluğu. Kimlik kartı veya pasaport üzerinden belgelenmiş yaş kanıtı olmadan yayımlama yapılamaz. Bu nedenle sette kimlik kontrol edilir ve kopyalanır; bu nedenle ehliyet yeterli değildir.

Bu kuralların bulunmadığı yerde bu, özgürlüğün değil, profesyonellikten uzaklığın göstergesidir. Bunları atlayan bir yapım, aynı anda hem kendi ticari kullanımını hem de senin güvenliğini riske atar.

Mit 6: “Herkes uyuşturucu kullanır”

Ciddi setlerde böyle değildir. Bunun nedeni ahlaktan çok hukuki geçerliliktir: Alkol ya da uyuşturucu etkisi altında verilen bir rıza geçerli ve güvenilir değildir; dolayısıyla çekim yapılmasına izin veren temel eksik kalır. Planlı çalışmak isteyen yapımların bununla hiçbir ilgisi yoktur.

Bunun senin için doğurduğu sonuç, düzeltmenin kendisinden daha önemlidir. Alkol ya da maddelerin dolaştığı bir set, ortam ne kadar rahat görünürse görünsün bir uyarı işaretidir. Genellikle orada başka şeyler de eksiktir: net anlaşmalar, belgeler, molalar ve iletişim kurulacak kişiler. Böyle bir durumda geçerli kural şudur: çekimi durdur, git, bildir. Alman sektöründe madde kullanımının yaygınlığına ilişkin güvenilir rakamlar yoktur ve biz rakam uydurmuyoruz.

Mit 7: “Bir çekim günü, az çabayla çok para kazandırır”

Günlük ücretler iyi düzeydedir. Bir video yapımı çekim günü başına 400 ila 1.200 Euro, fotoğraf yapımı 250 ila 600 Euro, cinsel eylem içermeyen bir etkinlik eşliği ise 200 ila 500 Euro arasındadır. Doğru olan kısım budur.

Diğer kısım ise şudur: Bir çekim günü, yolculuk, hazırlık, bekleme süresi ve işlemlerle birlikte çoğu zaman on ila on iki saat sürer. Yol masrafları, hazırlık ve test ücretleri bundan düşülür; ayrıca serbest meslek faaliyeti olarak kazancın vergilendirilmesi gerekir. Ödeme sette değil, havale yoluyla 14 gün içinde yapılır.

Her şeyden önemlisi, iş durumu düzenli değildir. Yeni başlayan biri ilk aylarda nadiren sık çekim yapar ve bir günlük ücretin istediğin çekim günü sayısıyla çarpılması yıllık gelir anlamına gelmez. Gerçekçi hesabın nasıl göründüğünü Bir oyuncu ne kadar kazanır? başlıklı yazımızda anlattık.

Not: Bu yazı genel bir değerlendirme sunar ve hukuki, vergi veya tıbbi danışmanlığın yerini tutmaz.