Jak zbudować sedcard: co powinno się w niej znaleźć, czego nie umieszczać i kiedy ją aktualizować

Sedcard to karta, którą produkcja ma przed sobą, gdy decyduje o obsadzie. Nie jest dokumentem aplikacyjnym ani portfolio, lecz narzędziem pracy: pseudonim artystyczny, konkretne dane, od trzech do pięciu zdjęć, kontakt przez agencję. Jako modelka erotyczna nie potrzebujesz sedcard, aby zacząć z nami współpracę — aplikacja odbywa się bez niej. Potrzebujesz jej w momencie, gdy proponujemy cię produkcjom. Co powinno się w niej znaleźć, czego absolutnie nie należy umieszczać i kiedy trzeba ją aktualizować, wyjaśniamy tutaj.

Sedcard i zdjęcia aplikacyjne to dwie różne rzeczy

Zdjęcia aplikacyjne są przeznaczone dla nas. Trzy zdjęcia z telefonu wykonane w świetle dziennym, bez obróbki, abyśmy mogli ocenić, czy zaprosić cię na spotkanie. Nie trafiają do nikogo innego, nie są publikowane i mogą być całkowicie niespektakularne. Jakich zdjęć potrzebujemy i z jakich powodów w praktyce się nie sprawdzają, opisano w artykule Zdjęcia aplikacyjne, które się sprawdzają.

Sedcard jest przeznaczona na zewnątrz. Trafia do konkretnej produkcji w związku z konkretnym zapytaniem, po tym, jak wyrazisz zgodę. Jej celem nie jest ocena ciebie jako osoby, lecz decyzja dotycząca obsady: czy ta aktorka pasuje do roli, terminu i budżetu?

Z tego wynika, że zdjęcia aplikacyjne nie stają się sedcard, a sedcard nie jest warunkiem aplikacji. Kto wrzuca obie rzeczy do jednego worka, ten albo wysyła za dużo za wcześnie, albo za mało za późno.

Co powinno znaleźć się w sedcard

• Pseudonim artystyczny. Tylko on. Znajduje się na górze i jest nazwą, pod którą wszystko się odbywa.
• Dane dotyczące sylwetki. Wzrost, rozmiar odzieży, wymiary, rozmiar obuwia. Dane te decydują o kostiumie i garderobie, dlatego muszą być prawdziwe, a nie pochlebne.
• Kolor i długość włosów, kolor oczu. Obsady często odbywają się na podstawie takich cech, ponieważ scena ma już określone role.
• Języki wraz z poziomem znajomości. Ważne wszędzie tam, gdzie prowadzone są dialogi. „Angielski płynny” jest informacją, „angielski” nią nie jest.
• Region i gotowość do podróży. Region zamieszkania, obszar, w jakim możesz pracować, oraz informacja, czy możliwe są noclegi poza domem. Obok terminu jest to najczęstszy powód, dla którego zapytanie nie dochodzi do skutku.
• Widoczne cechy szczególne. Tatuaże, piercingi, blizny — wraz z informacją, czy można je zakryć. Produkcje potrzebują tych danych dla zachowania ciągłości obrazu, a nie do oceniania.
• Umiejętności związane z pracą. Taniec, sport, prawo jazdy, doświadczenie przed kamerą. Tylko to, co rzeczywiście posiadasz, ponieważ zostanie to sprawdzone w dniu zdjęciowym.
• Kontakt przez agencję. Jeden adres — nasz. Nic więcej nie powinno się tam znajdować.
• Od trzech do pięciu zdjęć. Więcej na ten temat poniżej.

Układ nie jest przypadkowy. Na górze znajdują się pseudonim artystyczny i najmocniejsze zdjęcie, poniżej informacje decydujące o zapytaniu: region, dostępność, wymiary. Sedcard przegląda się w dziesięć sekund, a nie czyta — tego, co znajduje się na dole, często w ogóle się nie zauważa.

Czego nie należy w niej umieszczać

Sedcard jest przekazywana dalej, przesyłana w mailach i czasami drukowana. Wszystko, co się na niej znajduje, wymyka się spod twojej kontroli. Dlatego nie umieszcza się na niej: prywatnego adresu, prawdziwego imienia i nazwiska, numeru telefonu ani prywatnego adresu mailowego, a także prywatnych profili w mediach społecznościowych.

Nie powinno być na niej również stawek. Liczba na karcie staje się ofertą, do której musisz się później odnieść, i odbiera ci możliwość negocjacji, zanim te w ogóle się rozpoczną. Wynagrodzenie omawia się przy każdym zapytaniu.

Nie należy też umieszczać ekspl icitnych zdjęć. Sedcard musi nadawać się do pokazania w każdym kontekście — na ekranie w biurze produkcji, jako załącznik maila czy wydruk na stole. Materiał erotyczny nie pełni tutaj żadnej funkcji, której nie spełniłoby dobre zdjęcie w bieliźnie, a ponadto ogranicza liczbę osób, którym można pokazać kartę. Pełnoletność i tak nie jest potwierdzana za pomocą karty, lecz dokumentem tożsamości.

Wybór zdjęć

Od trzech do pięciu zdjęć, nie więcej. Każde kolejne rozmywa wybór, a nikt nie ogląda piętnastu fotografii. Zdjęcia powinny obejmować:

1. Wyraźny portret. Dobre światło, spojrzenie w kamerę, włosy odsłaniające twarz. To zdjęcie najczęściej decyduje o wyborze.
2. Zdjęcie całej sylwetki. W ubraniu lub bieliźnie, z widocznymi proporcjami, cała sylwetka w kadrze.
3. Zdjęcie codzienne. Ubranie uliczne, naturalny wyraz twarzy. Pokazuje, jak wyglądasz poza inscenizacją, a produkcje potrzebują tego częściej, niż mogłoby się wydawać.
4. Zdjęcie stylizowane. Bielizna, boudoir, low-key. Tutaj możesz pozwolić sobie na kreację.
5. Opcjonalnie zdjęcie z innym wyrazem twarzy. Śmiech, powaga, ruch. Pokazuje różnorodność.

Wszystkie zdjęcia muszą spełniać następujące warunki: musi być na nich rozpoznawalnie ta sama osoba, zdjęcia powinny być aktualne i mieć użyteczną rozdzielczość, bez filtra i mocnego retuszu. Produkcja, która rezerwuje na podstawie obrobionego zdjęcia, a na planie spotyka inną osobę, omawia to w dniu zdjęciowym — i tę rozmowę prowadzisz ty, a nie osoba zajmująca się obróbką zdjęć.

Dlaczego aktualność jest cenniejsza niż perfekcja

Sedcard ze zdjęciami sprzed dwóch lat bardziej szkodzi, niż pomaga. Tworzy oczekiwanie, którego nie da się spełnić na planie, a frustracja z tego powodu spada na ciebie i na nas. Następnym razem ta produkcja zapyta kogoś innego.

Perfekcja i tak jest tutaj niewłaściwym celem. Sedcard nie ma robić wrażenia, lecz umożliwiać podjęcie decyzji. Zdjęcie, na którym wyglądasz inaczej niż w dniu zdjęciowym, uniemożliwia właśnie tę decyzję — tylko przesuwa ją do momentu, gdy wszyscy są już na miejscu.

Zdjęcia z telefonu wykonane w zeszłym tygodniu przy dobrym świetle wpadającym przez okno są do tego celu lepsze niż sesja studyjna sprzed dwóch lat. Wynika z tego również, że nie musisz inwestować pieniędzy w sesję, zanim dostaniesz angaż. Kto sprzedaje ci płatne „profesjonalne przygotowanie sedcard” jako warunek współpracy, w rzeczywistości niczego ci nie sprzedaje — ten schemat znajduje się na szczycie listy niepoważnych ofert.

Kiedy ją aktualizować

Są cztery sytuacje, w których karta natychmiast się dezaktualizuje: wyraźna zmiana koloru lub długości włosów, nowe tatuaże lub piercingi, znaczna zmiana wagi, przeprowadzka lub zmiana gotowości do podróży. Dochodzą do tego nowe języki i umiejętności, które rzeczywiście możesz wykorzystać.

Niezależnie od tego raz w roku przygotuj nowy zestaw zdjęć, nawet jeśli nic się nie zmieniło. Twarz zmienia się w drobnych szczegółach, a po roku zaczyna być to widoczne.

Kto ją zobaczy

Technicznie karta jest plikiem, a nie drukowanym dokumentem: PDF-em w rozmiarze, który mieści się w każdym załączniku mailowym, oraz pojedynczymi zdjęciami w pełnej rozdzielczości na wypadek, gdyby produkcja ich potrzebowała. Nikt nie wymaga niczego więcej, a osoba, która chce sprzedać ci w tym celu pakiet graficzny, sprzedaje problem, który nie istnieje.

Wysyłamy sedcard do produkcji, gdy pojawia się konkretne zapytanie i wyrazisz na to zgodę. Nie do list mailingowych, nie do baz danych i nie do innych agencji. Wystarczy twój mail, aby ją zmienić lub wycofać — tego, co trafiło już do czyjejś skrzynki odbiorczej, nikt jednak nie odzyska, i właśnie dlatego powstała wcześniejsza lista. Jakie rodzaje produkcji istnieją i czego wymagają, znajdziesz w sekcji Produkcje. Pojęcia związane z sedcard i obsadzaniem ról wyjaśnia leksykon branżowy.